ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด 2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น 3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น 5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น 6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ 7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค 8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย 9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล(ปิยาภรณ์ ชินวงค์พรหม 12590051)
-ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด -องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม(อภิษฐา เนียมศิริ 12590101)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
จริยธรรม จรรยาบรรณ เป็นหลักแห่งความประพฤติหรือแนวทางประพฤติที่ ตระหนักถึง ความซื่อสัตย์ สุจริตในการประกอบการค้า ไม่ทำลายทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม มีการแสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวม ตลอดจนเคารพในศักดิ์ศรีความเสมอภาคของกลุ่มและบุคคล(พัชมน มนต์วิมลพร 12590053)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน (ศุภิสรา นรินยา 12590717)
1) ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคล (Health and Welfare) ได้แก่ การไม่ผลิตและจำหน่ายสินค้าหรือให้บริการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคลโดยทั่วไปตลอดจนการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดอันตรายและมีการป้องกันความเสียงตามมาตรฐานที่กำหนดเช่นร้านขายยาไม่จำหน่ายยาควบคุมเว้นแต่ได้รับใบสั่งยาจากแพทย์เนื่องจากอาจเกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคเป็นต้น 2) ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ (Quality and Services) ได้แก่ การจำหน่ายสินค้าที่มีคุณภาพเป็นไปตามข้อกำหนดและมาตรฐานรับคืนหรือเปลี่ยนสินค้าให้แก่ลูกค้าในกรณีที่สินค้าด้อยคุณภาพชำรุดเสียหายหรือไม่ตรงตามที่กำหนดให้บริการหลังการขายและรับประกันสินค้าตามที่กล่าวอ้างเป็นต้น 3) ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสารและการศึกษา (Information and Education) ได้แก่ การเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่จำเป็นแก่บุคคลทั้งภายในและภายนอกองค์กรการให้ความรู้ด้านสินค้าและบริการแก่ผู้บริโภคอย่างถูกต้องและครบถ้วน, การสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้และการศึกษาในด้านต่างๆซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสังคม ฯลฯ 4) ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม (Environment) ได้แก่ การไม่ทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมการคำนึงถึงผลกระทบของการดำเนินกิจการต่อสิ่งแวดล้อมตลอดจนปรับปรุงแก้ไขเมื่อเกิดความผิดพลาดได้อย่างทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ(นางสาวณัฐพร ทองปลิว 12590024)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ(กุลปริยา แย้มเกษร 12590005)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า (นางสาวอัมรินทร์ เกมอ 12590105)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน( ณัฐชัญญา ปรินจิตต์ 12590896)
1. ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการอย่างไรตอบ : องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด นางสาวสุดารัตน์ สุขสาม (รหัส 12590090)
1.ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการเพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่การมุ่งดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้นทุนให้ได้มาซึ่งกำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร (อารียา ปานทอง 12590109)
ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า นายสุกัลย์ จันทร์ตรี 12590087
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ(นายธนพล โชครัต์ประภา 12590033)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร จริยธรรมทางการจัดการ เพื่อให้บุคลากรใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน ถึงแม้ว่ามาตรฐานที่กำหนดขึ้นนี้จะไม่ใช่การแก้ไขปัญหาทางจริยธรรมที่เป็นสากลก็ตาม แต่ถือเป็นวิธีการที่ช่วยให้บุคลากรสามารถตัดสินใจกับปัญหาทางจริยธรรมได้อย่างเหมาะสม และเข้าใจผลกระทบจากการปฏิบัติก่อนที่จะทำการตัดสินใจ (ณัฐฌา ปักกัง 12590019)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆ ทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด และการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จําเป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้น ในปัจจุบัน นั่นคือ ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่มุ่งการดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้น ทุนให้ได้มาซึ่งทำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร ทั้งนี้เนื่องมาจากเป้าหมายทางเศรษฐกิจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความหมาย มากกว่ากำไรมากนัก เพราะการเจริญเติบโตขององค์กรที่ยั่งยืนนั้นต้องสร้างมูลค่าให้กับองค์กร และสร้างผลตอบแทนที่พึงพอใจให้แก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหมด หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมาย เฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนันก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด เป็นที่ประจักษ์โดยทั่วไปว่าผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาด จริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ ตัวอย่าง เช่น วิกฤตเศรษฐกิจของไทยในปี 2540 เริ่มจากปัญหาของสถาบันการเงินหลายแห่งใน มีการยักยอกเงินและให้กู้ยืมเงิน อย่างไม่สุจริตจนนำไปสู่ความล้มละลายขององค์กร เกิดวิกฤตในอุตสาหกรรมการเงิน และนำไปสู่วิกฤตทางเศรษฐกิจของประเทศในที่สุด ปวีณา เกตุแย้ม 12590047
องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด(อภัสสร ปูชนียกุล 12590100)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กรและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด(น.ส.ศศิพิมพ์ ชัยกุลพัฒนา 1259OO76)
ข้อ 1ความสำคัญต่อองค์กรของความรับผิดชอบต่อสังคม การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคมความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น (อณิชา ศรีสมัย 12590102)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กรสุภัทษา สนธิช่วย 12590096
องค์กรที่ดำเนินธุรกิจโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบด้านลบทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตีได้ง่าย ในทางตรงกันข้าม องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม สามารถทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ นอกจากนี้ยังส่งผลด้านบวกต่อสังคมเช่น ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายแก่ชุมชน และสามารถนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการ(นางสาวปรมาพร สิงขรรัตน์ 12590046)
องค์กรดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายใน และสภาพแวดล้อมภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ย่อมส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำาให้พนักงานขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันก่อให้เกิดความเสื่อมเสียต่อองค์กร ส่วนในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อองค์กร คู่แข่งขันสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากให้ความร่วมมือ และหน่วยงานของภาครัฐจะคอยกำกับดูแลตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เป็นต้น ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคม และมีจริยธรรมทางการจัดการ ผู้บริหารควรรับทราบความรับผิดชอบต่อสังคมในระดับต่างๆ ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ระดับต้นอันเป็นความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ และเพิ่มระดับสูงขึ้นเป็นความรับผิดชอบต่อกฎหมาย ความรับผิดชอบระดับจริยธรรม และความรับผิดชอบโดยสมัครใจ เพื่อที่จะเป็นพื้นฐานในการกำหนดความรับผิดชอบของตนเองและขององค์กรต่อไป(นางสาวกรกนก จันทร์พันธุ์ 12590003)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด เเละการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งเเละเป็นที่สนใจมากขึึ้นในปัจจุบัน นั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง เเละนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงานในการทำงาน(นางสาวสิริรัตน์ ศิริพรทุม 12590086)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เป็นการสร้างกรอบทางความคิดและการกระทำให้มีความถูกต้องและเหมาะสม ถ้าองค์กรมีความรับผิดชอบต่อสังคม และจริยธรรมจะส่งผลให้องค์กรมีโอกาสได้รับผลประโยชน์มาก เช่น ทำให้องค์กรมีชื่อเสียงได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม จะทำให้องค์กรสามารถไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม แต่หากองค์กรไม่มีความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรม ก็จะส่งผลให้องค์กรได้รับผลกระทบทั้งภายในและภายนอก สุดท้ายอาจทำให้องค์กรล่มสลายในที่สุด (นางสาวกชกร เดชกำแหง 12590001)
ผู้บริหารจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการพร้อมทั้งต้องศึกษาว่าจะต้องทำอย่างไรจึงจะเรียกได้ว่ารับผิดชอบต่อสังคมหากผู้บริหารมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยไม่ได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรมท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้ก้บองค์กร และอาจส่งผลย้อมกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุดน.ส.วราภรณ์ ขันสมบัติ 12590069
ปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่าง ๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร พันธะนี้เรียกว่า “ความรับผิดชอบต่อสังคม” (Social Responsibilities) จึงเป็นหน้าที่ของผู้บริหารองค์การที่จะต้องทำความเข้าใจต่อพันธะทางสังคมและกฎเกณฑ์ทางจริยธรรม(ชนกนาฎ สหทรัพย์เจริญ 12590012)
ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม(นางสาวเอเซีย พิทยาพละ 12590112)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน (วัชระจริยสุขสกุล 12590071)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กรศิฌาวี เรือนปัญจะ 12590078
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร(มณฑล น้ำแก้ว 12590065)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด -องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม( นายนภนต์ เจียรนัย 12590040 )
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กรและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด (ชัชญาณ์ณัฐ ภูวิศภัทรนนท์ 12590110)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า(นางสาว ณัฐฐา จินตกวีพันธุ์ 12590020)
1. ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคล (Health and Welfare) ได้แก่ การไม่ผลิตและจำหน่ายสินค้าหรือให้บริการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคลโดยทั่วไปตลอดจนการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดอันตรายและมีการป้องกันความเสียงตามมาตรฐานที่กำหนดเช่นร้านขายยาไม่จำหน่ายยาควบคุมเว้นแต่ได้รับใบสั่งยาจากแพทย์เนื่องจากอาจเกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคเป็นต้น 2. ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ (Quality and Services) ได้แก่ การจำหน่ายสินค้าที่มีคุณภาพเป็นไปตามข้อกำหนดและมาตรฐานรับคืนหรือเปลี่ยนสินค้าให้แก่ลูกค้าในกรณีที่สินค้าด้อยคุณภาพชำรุดเสียหายหรือไม่ตรงตามที่กำหนดให้บริการหลังการขายและรับประกันสินค้าตามที่กล่าวอ้างเป็นต้น 3. ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสารและการศึกษา (Information and Education) ได้แก่ การเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่จำเป็นแก่บุคคลทั้งภายในและภายนอกองค์กรการให้ความรู้ด้านสินค้าและบริการแก่ผู้บริโภคอย่างถูกต้องและครบถ้วน, การสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้และการศึกษาในด้านต่างๆซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสังคม ฯลฯ 4. ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม (Environment) ได้แก่ การไม่ทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมการคำนึงถึงผลกระทบของการดำเนินกิจการต่อสิ่งแวดล้อมตลอดจนปรับปรุงแก้ไขเมื่อเกิดความผิดพลาดได้อย่างทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ(นางสาวคณภัทร์ ศิริโยธิน 12590108)
ความสำคัญต่อองค์กรของความรับผิดชอบต่อสังคม การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคมความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรมการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น ธีรภัทร์ จำปาเรือง 12590039
ความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร(นางสาวบุญธิดา กะตะศิลา 12590043)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน (น.ส. อังคณา พิทักษ์สุข 12590104)
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด 2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น 3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น 5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น 6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ 7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค 8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย 9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคลนายธนสิทธิ์ อาจอ่อนศรี 12590036
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น(นางสาวภิตติมาตุ์ เอื้ออรุณชัย 12590062)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืนนายดนุสรณ์ เลิศเศรษฐี 12590028
ด้านสังคม ปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ทั้งด้านการผลิตและบริการต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่างๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร พันธะนี้เรียกว่า“ความรับผิดชอบต่อสังคม”(Social Responsibilities) จึงเป็นหน้าที่ของผู้บริหารองค์การที่จะต้องทำความเข้าใจต่อพันธะทางสังคมและกฎเกณฑ์ทางจริยธรรม การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำพิจารณานั้น ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้นๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้นผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายามด้านจริยธรรม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไมได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้นรัญชริดา มะนุ่น 12590067
ปัจจุบันในเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระที่ต้องการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้-จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด -ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น -สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น-ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น -ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น -เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ -ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค -สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย -ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล(ภัทรานิษฐ์ กุญแจทอง 12590059)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน(นางสาว พัชรา จูเอี่ยม 12590054)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืนนางสาววชิราพร คำกอง 12590068
ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า(นางสาวสิตานัน หรุ่นทอง 12590082)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า(นางสาว สรัสนันท์ บุญมี 12590080)
- ปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ทั้งด้านการผลิตและบริการต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่าง ๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำพิจารณานั้น ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม- พฤติกรรมทางจริยธรรมจะมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับผู้บริหารแต่ถ้าผู้บริหารพิจารณาถึงผลประโยชน์ ที่องค์การจะได้รับจะพบว่ามีอยู่หลายประการด้วยกัน คือ 1. องค์การสามารถรักษาความน่าเชื่อถือของกิจการไว้ได้ ขณะที่องค์การที่ขาดจริยธรรมทางธุรกิจโดยปกติจะได้รับผลตอบแทนระยะสั้นเท่านั้น 2. การมีกรอบจริยธรรมที่มั่นคงจะให้แนวทางแก่ผู้บริหาร ที่จะเผชิญกับสภาพแวดล้อมภายนอกที่เปลี่ยนแปลงและมีความซับซ้อน 3. ผู้บริหารมีแนวทางที่ปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ที่ชัดเจนบนพี้นฐานความเชื่อมั่น 4. องค์การที่มีจริยธรรมจะได้รับการเอาใจใส่จากลูกค้า(เบญญาภา กรีรถ 12590044)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร (นางสาวชนาวาส บัววงค์ ) 12590013
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการเพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่การมุ่งดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้นทุนให้ได้มาซึ่งกำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับองค์กร(นางสาวหมายขวัญ นวลอุไร 12590099)
บริหารและกำกับดูแลกิจการที่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมในองค์กรและสังคมส่วนรวมบริหารและประกอบธุรกิจด้วยความเป็นธรรม เน้นความมีคุณภาพของสินค้าและบริการการบริหารงาน เคารพสิทธิของบุคคลและปฎิบัติต่อแรงงานอย่างเป็นธรรมมีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภค สินค้ามีคุณภาพ ปริมาณสินค้า และราคามาตรฐานมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนและสังคม ทั้งการจัดกิจกรรมพัฒนาสังคมในองค์กรและการมีส่วนร่วมกับองค์กรภาครัฐหรือหน่วยงานอื่นๆการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม นำทรัพยากรมาใช้อย่างประหยัดและคุ้มค่าการเผยเเพร่นวัตกรรมจากการดำเนินความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นการกระตุ้นให้คนสังคมส่วนร่วมเห็นความสำคัญในการร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมไปตามบทบาทหน้าที่ของตนการจัดทำรายงานด้านสังคมและสิ่งเเวดล้อม เพื่อเป็นแบบอย่างแก่องค์กรต่างๆในการร่วมกันรับผิดชอบสังคม นางสาวณัฐนรี สีทองสุก 12590022l
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมจะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและสภาพแวดล้อมภายนอกหลายประการกล่าวคือในด้านสภาพแวดล้อมภายในย่อมส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรงเกิดช่องว่างและนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบทำให้พนักงานขาดขวัญกำลังใจใจการทำงานสมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบอันก่อให้เกิดความเสื่อมเสียต่อองค์กรส่วนในด้านสภาพแวดล้อมภายนอกองค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อองค์กรคู่แข่งขันสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตีผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากให้ความร่วมมือและหน่วยงานของภาครัฐจะคอยกำกับดูแลตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเป็นต้นด้วยเหตุผลและความจำเป็นข้างต้นผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการ(ณัฐนพิน ชินวัฒนา 12590021)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน(สิทธิชัย พ่อค้าเรือ 12590083)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด เเละการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งเเละเป็นที่สนใจมากขึึ้นในปัจจุบัน นั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง เเละนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงานในการทำงาน(สมภพ ขุนทรง 12590079)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ(ชินวัตร พิพัฒน์พงศานนท์ 12590015)
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด 2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น 3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น 5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น 6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ 7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค 8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย 9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล(สิริกร ราชมณี 12590084)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน(สัจจะ ปฎิบัติดี 12590081)
-ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด -องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม(จุฬาลักษณ์ สกุลวงวาร 12590010)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการระดับความรับผิดชอบต่อสังคม (Level of Social Responsibility)มี 4 ระดับระดับ 1 ความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจระดับ 2 ความรับผิดชอบทางกฎหมายระดับ 3 ความรับผิดชอบต่อจริยธรรมระดับ 4 ความรับผิดชอบโดยสมัครใจการแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมทำได้หลายวิธี- ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของพนักงาน- ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ -มีการรับประกันสินค้าในการบริการ- ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสาร และการศึกษา -ให้ข้อมูลที่ถูกต้องและเหมาะสม - ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม Ex.ปตท. ทำโครงการฝายกันนำ้(ถือว่าแสดงความรับผิดชอบ)- ความรับผิดชอบด้านศาสนาและวัฒนธรรม - ความรับผิดชอบด้านสิทธิมนุษยชนจริยธรรม หมายถึง ข้อปฏิบัติที่ดีและเหมาะสมซึ่งสังคมยอมรับได้- ไม่กำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร (ไม่ได้บอกว่าห้ามทำ แต่ถ้าทำจะถูกสังคมลงโทษ)- หากไม่ปฏิบัติจะไม่ได้รับโทษอย่างเป็นทางการแต่ได้รับการลงโทษจากสังคมEx.ลูกค้าแบนสินค้า(นางสาวณัฐรี เต่าแก้ว 12590026)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กรและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด(น.ส.ดารารัตน์ ดาสาลี 12590030)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม เป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไมได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น(สุรีรัตน์ สระเกตุ 1259098)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน(นางสาวสุชานรี เวียนมานะ 12590089)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน(นางสาว ดวงหทัย โฉมมา 12590029)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร จริยธรรมทางการจัดการเพื่อให้บุคลากรใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงานถึงแม้ว่ามาตรฐานที่กำหนดขึ้นนี้จะไม่ใช่การแก้ไขปัญหาทางจริยธรรมที่เป็นสากลก็ตามแต่ถือเป็นวิธีการที่ช่วยให้บุคลากรสามารถตัดสินใจกับปัญหาทางจริยธรรมได้อย่างเหมาะสมและเข้าใจผลกระทบจากการปฏิบัติก่อนที่จะทำการตัดสินใจ(วริศ เอี๊ยวชัยพร 070)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า (นางสาว ณัฎฐา กมลศิลป์ 12590018)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน(นางสาวภัทราพร ผังรักษ์ 12590061)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน (จิโรจ โชติศิริคุณวัฒน์ 12590009)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน (ปาลิตา มนัสปัญญากุล 12590049)
บริหารและกำกับดูแลกิจการที่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมในองค์กรและสังคมส่วนรวมบริหารและประกอบธุรกิจด้วยความเป็นธรรม เน้นความมีคุณภาพของสินค้าและบริการการบริหารงาน เคารพสิทธิของบุคคลและปฎิบัติต่อแรงงานอย่างเป็นธรรมมีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภค สินค้ามีคุณภาพ ปริมาณสินค้า และราคามาตรฐานมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนและสังคม ทั้งการจัดกิจกรรมพัฒนาสังคมในองค์กรและการมีส่วนร่วมกับองค์กรภาครัฐหรือหน่วยงานอื่นๆการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม นำทรัพยากรมาใช้อย่างประหยัดและคุ้มค่าการเผยเเพร่นวัตกรรมจากการดำเนินความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นการกระตุ้นให้คนสังคมส่วนร่วมเห็นความสำคัญในการร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมไปตามบทบาทหน้าที่ของตนการจัดทำรายงานด้านสังคมและสิ่งเเวดล้อม เพื่อเป็นแบบอย่างแก่องค์กรต่างๆในการร่วมกันรับผิดชอบสังคม(สุรีรัตน์ ศักดิ์ภิรมย์ 12590954)
องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุดนายธรรศธรรม จำปาทอง 12590790
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด 2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น 3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น 5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น 6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ 7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค 8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย 9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล(วิลาสินี เกตุแก้ว 12590073)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า (พงศธร ศิริสมบูรณ์ 12590052)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิดนวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน(ชุติกาญจน์ ปานดารา 12590016)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ(อัษฎาวุธ เขตเจริญ 12590106)
ผู้บริหารควรรับทราบความรับผิดชอบต่อสังคมระดับต่าง ๆ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ระดับต้นอันเป็นความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ และเพิ่มระดับสูงขึ้นเป็นความรับผิดชอบต่อกฎหมาย ความรับผิดชอบระดับจริยธรรม และความรับผิดโดยสมัครใจ เพื่อที่จะเป็นพื้นฐานในการกำหนดความรับผิดชอบของตนเองและขององค์กรต่อไป เมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมจนเข้าใจถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฎิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม(นางสาวศศิประภา ผาดศรี 12590075)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคมความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรม การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น (นางสาวอรวี ศรีวิโน 12590103)
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้
ตอบลบ1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด
2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น
3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น
4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น
5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น
6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ
7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค
8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย
9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล
(ปิยาภรณ์ ชินวงค์พรหม 12590051)
-ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบ-องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม
(อภิษฐา เนียมศิริ 12590101)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบ
ตอบลบจริยธรรม จรรยาบรรณ เป็นหลักแห่งความประพฤติหรือแนวทางประพฤติที่ ตระหนักถึง ความซื่อสัตย์ สุจริตในการประกอบการค้า ไม่ทำลายทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม มีการแสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสังคมส่วนรวม ตลอดจนเคารพในศักดิ์ศรีความเสมอภาคของกลุ่มและบุคคล
(พัชมน มนต์วิมลพร 12590053)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน (ศุภิสรา นรินยา 12590717)
ตอบลบ1) ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคล (Health and Welfare) ได้แก่ การไม่ผลิตและจำหน่ายสินค้าหรือให้บริการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคลโดยทั่วไปตลอดจนการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดอันตรายและมีการป้องกันความเสียงตามมาตรฐานที่กำหนดเช่นร้านขายยาไม่จำหน่ายยาควบคุมเว้นแต่ได้รับใบสั่งยาจากแพทย์เนื่องจากอาจเกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคเป็นต้น 2) ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ (Quality and Services) ได้แก่ การจำหน่ายสินค้าที่มีคุณภาพเป็นไปตามข้อกำหนดและมาตรฐานรับคืนหรือเปลี่ยนสินค้าให้แก่ลูกค้าในกรณีที่สินค้าด้อยคุณภาพชำรุดเสียหายหรือไม่ตรงตามที่กำหนดให้บริการหลังการขายและรับประกันสินค้าตามที่กล่าวอ้างเป็นต้น 3) ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสารและการศึกษา (Information and Education) ได้แก่ การเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่จำเป็นแก่บุคคลทั้งภายในและภายนอกองค์กรการให้ความรู้ด้านสินค้าและบริการแก่ผู้บริโภคอย่างถูกต้องและครบถ้วน, การสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้และการศึกษาในด้านต่างๆซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสังคม ฯลฯ 4) ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม (Environment) ได้แก่ การไม่ทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมการคำนึงถึงผลกระทบของการดำเนินกิจการต่อสิ่งแวดล้อมตลอดจนปรับปรุงแก้ไขเมื่อเกิดความผิดพลาดได้อย่างทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ
ตอบลบ(นางสาวณัฐพร ทองปลิว 12590024)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ
ตอบลบ(กุลปริยา แย้มเกษร 12590005)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(นางสาวอัมรินทร์ เกมอ 12590105)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
( ณัฐชัญญา ปรินจิตต์ 12590896)
1. ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการอย่างไร
ตอบลบตอบ : องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ
หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
นางสาวสุดารัตน์ สุขสาม (รหัส 12590090)
1.ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการเพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่การมุ่งดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้นทุนให้ได้มาซึ่งกำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร
ตอบลบ(อารียา ปานทอง 12590109)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
นายสุกัลย์ จันทร์ตรี 12590087
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ
ตอบลบ(นายธนพล โชครัต์ประภา 12590033)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบจริยธรรมทางการจัดการ เพื่อให้บุคลากรใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน ถึงแม้ว่ามาตรฐานที่กำหนดขึ้นนี้จะไม่ใช่การแก้ไขปัญหาทางจริยธรรมที่เป็นสากลก็ตาม แต่ถือเป็นวิธีการที่ช่วยให้บุคลากรสามารถตัดสินใจกับปัญหาทางจริยธรรมได้อย่างเหมาะสม และเข้าใจผลกระทบจากการปฏิบัติก่อนที่จะทำการตัดสินใจ
(ณัฐฌา ปักกัง 12590019)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆ ทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด และการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จําเป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้น ในปัจจุบัน นั่นคือ ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่มุ่งการดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้น ทุนให้ได้มาซึ่งทำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร ทั้งนี้เนื่องมาจากเป้าหมายทางเศรษฐกิจของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมีความหมาย มากกว่ากำไรมากนัก เพราะการเจริญเติบโตขององค์กรที่ยั่งยืนนั้นต้องสร้างมูลค่าให้กับองค์กร และสร้างผลตอบแทนที่พึงพอใจให้แก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหมด หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมาย เฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนันก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด เป็นที่ประจักษ์โดยทั่วไปว่าผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาด จริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ ตัวอย่าง เช่น วิกฤตเศรษฐกิจของไทยในปี 2540 เริ่มจากปัญหาของสถาบันการเงินหลายแห่งใน มีการยักยอกเงินและให้กู้ยืมเงิน อย่างไม่สุจริตจนนำไปสู่ความล้มละลายขององค์กร เกิดวิกฤตในอุตสาหกรรมการเงิน และนำไปสู่วิกฤตทางเศรษฐกิจของประเทศในที่สุด
ลบปวีณา เกตุแย้ม 12590047
องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ
ตอบลบหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
(อภัสสร ปูชนียกุล 12590100)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กร
ตอบลบและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
(น.ส.ศศิพิมพ์ ชัยกุลพัฒนา 1259OO76)
ข้อ 1
ตอบลบความสำคัญต่อองค์กรของความรับผิดชอบต่อสังคม
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคม
ความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรม
การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น
(อณิชา ศรีสมัย 12590102)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบสุภัทษา สนธิช่วย 12590096
องค์กรที่ดำเนินธุรกิจโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบด้านลบทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตีได้ง่าย
ตอบลบในทางตรงกันข้าม องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม สามารถทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ นอกจากนี้ยังส่งผลด้านบวกต่อสังคมเช่น ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายแก่ชุมชน และสามารถนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการ
(นางสาวปรมาพร สิงขรรัตน์ 12590046)
องค์กรดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายใน และสภาพแวดล้อมภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ย่อมส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำาให้พนักงานขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันก่อให้เกิดความเสื่อมเสียต่อองค์กร ส่วนในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อองค์กร คู่แข่งขันสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากให้ความร่วมมือ และหน่วยงานของภาครัฐจะคอยกำกับดูแลตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เป็นต้น
ตอบลบผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคม และมีจริยธรรมทางการจัดการ ผู้บริหารควรรับทราบความรับผิดชอบต่อสังคมในระดับต่างๆ ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ระดับต้นอันเป็นความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ และเพิ่มระดับสูงขึ้นเป็นความรับผิดชอบต่อกฎหมาย ความรับผิดชอบระดับจริยธรรม และความรับผิดชอบโดยสมัครใจ เพื่อที่จะเป็นพื้นฐานในการกำหนดความรับผิดชอบของตนเองและขององค์กรต่อไป
(นางสาวกรกนก จันทร์พันธุ์ 12590003)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด เเละการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งเเละเป็นที่สนใจมากขึึ้นในปัจจุบัน นั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบองค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง เเละนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงานในการทำงาน
(นางสาวสิริรัตน์ ศิริพรทุม 12590086)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เป็นการสร้างกรอบทางความคิดและการกระทำให้มีความถูกต้องและเหมาะสม ถ้าองค์กรมีความรับผิดชอบต่อสังคม และจริยธรรมจะส่งผลให้องค์กรมีโอกาสได้รับผลประโยชน์มาก เช่น ทำให้องค์กรมีชื่อเสียงได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม จะทำให้องค์กรสามารถไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม แต่หากองค์กรไม่มีความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรม ก็จะส่งผลให้องค์กรได้รับผลกระทบทั้งภายในและภายนอก สุดท้ายอาจทำให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบ(นางสาวกชกร เดชกำแหง 12590001)
ผู้บริหารจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการพร้อมทั้งต้องศึกษาว่าจะต้องทำอย่างไรจึงจะเรียกได้ว่ารับผิดชอบต่อสังคมหากผู้บริหารมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยไม่ได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรมท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้ก้บองค์กร และอาจส่งผลย้อมกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบน.ส.วราภรณ์ ขันสมบัติ 12590069
ปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่าง ๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร พันธะนี้เรียกว่า “ความรับผิดชอบต่อสังคม” (Social Responsibilities) จึงเป็นหน้าที่ของผู้บริหารองค์การที่จะต้องทำความเข้าใจต่อพันธะทางสังคมและกฎเกณฑ์ทางจริยธรรม
ตอบลบ(ชนกนาฎ สหทรัพย์เจริญ 12590012)
ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบองค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม
(นางสาวเอเซีย พิทยาพละ 12590112)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน (วัชระจริยสุขสกุล 12590071)
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบศิฌาวี เรือนปัญจะ 12590078
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบ(มณฑล น้ำแก้ว 12590065)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบ-องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม
( นายนภนต์ เจียรนัย 12590040 )
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กร
ตอบลบและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด (ชัชญาณ์ณัฐ ภูวิศภัทรนนท์ 12590110)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(นางสาว ณัฐฐา จินตกวีพันธุ์ 12590020)
1. ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคล (Health and Welfare) ได้แก่ การไม่ผลิตและจำหน่ายสินค้าหรือให้บริการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของบุคคลโดยทั่วไปตลอดจนการใช้เทคโนโลยีที่เหมาะสมไม่ก่อให้เกิดอันตรายและมีการป้องกันความเสียงตามมาตรฐานที่กำหนดเช่นร้านขายยาไม่จำหน่ายยาควบคุมเว้นแต่ได้รับใบสั่งยาจากแพทย์เนื่องจากอาจเกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคเป็นต้น
ตอบลบ2. ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ (Quality and Services) ได้แก่ การจำหน่ายสินค้าที่มีคุณภาพเป็นไปตามข้อกำหนดและมาตรฐานรับคืนหรือเปลี่ยนสินค้าให้แก่ลูกค้าในกรณีที่สินค้าด้อยคุณภาพชำรุดเสียหายหรือไม่ตรงตามที่กำหนดให้บริการหลังการขายและรับประกันสินค้าตามที่กล่าวอ้างเป็นต้น
3. ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสารและการศึกษา (Information and Education) ได้แก่ การเปิดเผยข้อมูลข่าวสารที่จำเป็นแก่บุคคลทั้งภายในและภายนอกองค์กรการให้ความรู้ด้านสินค้าและบริการแก่ผู้บริโภคอย่างถูกต้องและครบถ้วน, การสนับสนุนให้เกิดการเรียนรู้และการศึกษาในด้านต่างๆซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสังคม ฯลฯ
4. ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม (Environment) ได้แก่ การไม่ทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมการคำนึงถึงผลกระทบของการดำเนินกิจการต่อสิ่งแวดล้อมตลอดจนปรับปรุงแก้ไขเมื่อเกิดความผิดพลาดได้อย่างทันท่วงทีและมีประสิทธิภาพ
(นางสาวคณภัทร์ ศิริโยธิน 12590108)
ความสำคัญต่อองค์กรของความรับผิดชอบต่อสังคม
ตอบลบการที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคม
ความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรม
การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น
ธีรภัทร์ จำปาเรือง 12590039
ความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบ(นางสาวบุญธิดา กะตะศิลา 12590043)
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน (น.ส. อังคณา พิทักษ์สุข 12590104)
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้
ตอบลบ1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด
2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น
3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น
4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น
5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น
6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ
7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค
8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย
9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล
นายธนสิทธิ์ อาจอ่อนศรี 12590036
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น
(นางสาวภิตติมาตุ์ เอื้ออรุณชัย 12590062)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
นายดนุสรณ์ เลิศเศรษฐี 12590028
ด้านสังคม
ตอบลบปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ทั้งด้านการผลิตและบริการต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่างๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร พันธะนี้เรียกว่า“ความรับผิดชอบต่อสังคม”(Social Responsibilities) จึงเป็นหน้าที่ของผู้บริหารองค์การที่จะต้องทำความเข้าใจต่อพันธะทางสังคมและกฎเกณฑ์ทางจริยธรรม
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำพิจารณานั้น ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้นๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้นผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม
ด้านจริยธรรม
การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไมได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น
รัญชริดา มะนุ่น 12590067
ปัจจุบันในเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระที่ต้องการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้
ตอบลบ-จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด
-ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น
-สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น
-ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น
-ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น
-เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ
-ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค
-สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย
-ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล
(ภัทรานิษฐ์ กุญแจทอง 12590059)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน
ตอบลบ(นางสาว พัชรา จูเอี่ยม 12590054)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
นางสาววชิราพร คำกอง 12590068
ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(นางสาวสิตานัน หรุ่นทอง 12590082)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(นางสาว สรัสนันท์ บุญมี 12590080)
- ปัจจุบันนี้กระแสสังคมได้มีการเรียกร้องให้องค์การ ทั้งด้านการผลิตและบริการต้องรับผิดชอบต่อสังคมมากยิ่งขึ้นและนี่คือการรับรู้ใหม่เกี่ยวกับบทบาทขององค์การที่ผู้บริหารมิอาจที่จะมองข้าม ในปัจจุบันเป็นจำนวนมากจากส่วนต่าง ๆ ของโลกต่างเฝ้ามองธุรกิจการดำเนินการขององค์การต่าง ๆ และคาดหวังว่าผู้ประกอบการเหล่านี้จะประพฤติปฏิบัติตน เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของลูกค้า สิ่งแวดล้อม และสาธารณชนควบคู่กับการแสวงกำไร การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำพิจารณานั้น ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบ- พฤติกรรมทางจริยธรรมจะมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับผู้บริหารแต่ถ้าผู้บริหารพิจารณาถึงผลประโยชน์ ที่องค์การจะได้รับจะพบว่ามีอยู่หลายประการด้วยกัน คือ
1. องค์การสามารถรักษาความน่าเชื่อถือของกิจการไว้ได้ ขณะที่องค์การที่ขาดจริยธรรมทางธุรกิจโดยปกติจะได้รับผลตอบแทนระยะสั้นเท่านั้น
2. การมีกรอบจริยธรรมที่มั่นคงจะให้แนวทางแก่ผู้บริหาร ที่จะเผชิญกับสภาพแวดล้อมภายนอกที่เปลี่ยนแปลงและมีความซับซ้อน
3. ผู้บริหารมีแนวทางที่ปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ที่ชัดเจนบนพี้นฐานความเชื่อมั่น
4. องค์การที่มีจริยธรรมจะได้รับการเอาใจใส่จากลูกค้า
(เบญญาภา กรีรถ 12590044)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (Corporate Social Responsibility : CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารจะต้องพิจารณาว่า องค์กรควรมีความรับผิดชอบต่อสังคมอย่างไร มากน้อยเพียงใดบนพื้นฐานรายได้และผลตอบแทนอันจะทำให้องค์กรสามารถดำเนินต่อไปได้ ดังนั้น ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบ(นางสาวชนาวาส บัววงค์ ) 12590013
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการมีความสำคัญต่อการบริหารจัดการเพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันมิใช่การมุ่งดำเนินกิจการเพื่อเพิ่มยอดขายและลดต้นทุนให้ได้มาซึ่งกำไรเพียงเท่านั้น แต่ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร และสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับองค์กร
ตอบลบ(นางสาวหมายขวัญ นวลอุไร 12590099)
บริหารและกำกับดูแลกิจการที่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมในองค์กรและสังคมส่วนรวม
ตอบลบบริหารและประกอบธุรกิจด้วยความเป็นธรรม เน้นความมีคุณภาพของสินค้าและบริการ
การบริหารงาน เคารพสิทธิของบุคคลและปฎิบัติต่อแรงงานอย่างเป็นธรรม
มีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภค สินค้ามีคุณภาพ ปริมาณสินค้า และราคามาตรฐาน
มีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนและสังคม ทั้งการจัดกิจกรรมพัฒนาสังคมในองค์กรและการมีส่วนร่วมกับองค์กรภาครัฐหรือหน่วยงานอื่นๆ
การดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม นำทรัพยากรมาใช้อย่างประหยัดและคุ้มค่า
การเผยเเพร่นวัตกรรมจากการดำเนินความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นการกระตุ้นให้คนสังคมส่วนร่วมเห็นความสำคัญในการร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมไปตามบทบาทหน้าที่ของตน
การจัดทำรายงานด้านสังคมและสิ่งเเวดล้อม เพื่อเป็นแบบอย่างแก่องค์กรต่างๆในการร่วมกันรับผิดชอบสังคม
นางสาวณัฐนรี สีทองสุก 12590022l
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมจะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและสภาพแวดล้อมภายนอกหลายประการกล่าวคือในด้านสภาพแวดล้อมภายในย่อมส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรงเกิดช่องว่างและนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบทำให้พนักงานขาดขวัญกำลังใจใจการทำงานสมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบอันก่อให้เกิดความเสื่อมเสียต่อองค์กรส่วนในด้านสภาพแวดล้อมภายนอกองค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อองค์กรคู่แข่งขันสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตีผู้จัดจำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากให้ความร่วมมือและหน่วยงานของภาครัฐจะคอยกำกับดูแลตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเป็นต้นด้วยเหตุผลและความจำเป็นข้างต้นผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการ
ตอบลบ(ณัฐนพิน ชินวัฒนา 12590021)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
(สิทธิชัย พ่อค้าเรือ 12590083)
ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด เเละการกระทำประการหนึ่งในการทำงาน ซึ่งเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งเเละเป็นที่สนใจมากขึึ้นในปัจจุบัน นั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบองค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง เเละนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงานในการทำงาน
(สมภพ ขุนทรง 12590079)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ
ตอบลบ(ชินวัตร พิพัฒน์พงศานนท์ 12590015)
ปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้
ตอบลบ1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด
2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น
3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น
4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น
5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น
6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ
7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค
8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย
9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล
(สิริกร ราชมณี 12590084)
องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน
ตอบลบ(สัจจะ ปฎิบัติดี 12590081)
-ก่อนที่ผู้บริหารจะทำหน้าที่ใดๆทางการจัดการ ผู้บริหารควรคำนึงถึงกรอบทางความคิด หรือในปัจจุบันนั่นคือความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ เพราะเป้าหมายทางธุรกิจในปัจจุบันคือการสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียขององค์กร หากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดหำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กรได้ และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
ตอบลบ-องค์กรที่ทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคม จะทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้องค์กรมีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคม สร้างความพึงพอใจแก่พนักงานและผู้บริหารสามารถเพิ่มยอดผลผลิตแก่องค์กรจากขวัญกำลังใจ ตลอดจนความจงรักภักดีที่มีต่อองค์กร ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันกับผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ผู้บริหารจึงจำเป็นต้องแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ และเมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมอย่างถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฏิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม
(จุฬาลักษณ์ สกุลวงวาร 12590010)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการ
ตอบลบระดับความรับผิดชอบต่อสังคม
(Level of Social Responsibility)
มี 4 ระดับ
ระดับ 1 ความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ
ระดับ 2 ความรับผิดชอบทางกฎหมาย
ระดับ 3 ความรับผิดชอบต่อจริยธรรม
ระดับ 4 ความรับผิดชอบโดยสมัครใจ
การแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมทำได้หลายวิธี
- ความรับผิดชอบต่อสุขภาพและสวัสดิภาพของพนักงาน
- ความรับผิดชอบด้านคุณภาพและบริการ
-มีการรับประกันสินค้าในการบริการ
- ความรับผิดชอบต่อข้อมูลข่าวสาร และการศึกษา
-ให้ข้อมูลที่ถูกต้องและเหมาะสม
- ความรับผิดชอบด้านสิ่งแวดล้อม
Ex.ปตท. ทำโครงการฝายกันนำ้(ถือว่าแสดงความรับผิดชอบ)
- ความรับผิดชอบด้านศาสนาและวัฒนธรรม
- ความรับผิดชอบด้านสิทธิมนุษยชน
จริยธรรม หมายถึง ข้อปฏิบัติที่ดีและเหมาะสมซึ่งสังคมยอมรับได้
- ไม่กำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร
(ไม่ได้บอกว่าห้ามทำ แต่ถ้าทำจะถูกสังคมลงโทษ)
- หากไม่ปฏิบัติจะไม่ได้รับโทษอย่างเป็นทางการแต่ได้รับการลงโทษจากสังคม
Ex.ลูกค้าแบนสินค้า
(นางสาวณัฐรี เต่าแก้ว 12590026)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำป็นอย่างยิ่งและเป็นที่สนใจมากขึ้นในปัจจุบัน องค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่ออสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกหลายประการ กล่าวคือ ในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆ ขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่าง และนำไปสู่การทุจริตหรือประพฤติมิชอบ ทำให้พนักงานและผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน คณะกรรการและผู้ถือหุ้นขาดความเชื่อมั่นและความเชื่อถือในองค์กร และทำให้เกิดวัฒนธรรมบิดเบือนในองค์กร สมาชิกในองค์กรเห็นผิดเป็นชอบ อันเป็นรากฐานแห่งความเสื่อมขององค์กร
ตอบลบและหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
(น.ส.ดารารัตน์ ดาสาลี 12590030)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม เป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไมได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น
(สุรีรัตน์ สระเกตุ 1259098)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
(นางสาวสุชานรี เวียนมานะ 12590089)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
(นางสาว ดวงหทัย โฉมมา 12590029)
ความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) เป็นกฎเกณฑ์ทางศีลธรรมที่ผู้บริหารนำมาใช้ในการตัดสินใจ เพื่อดำเนินการบริหารองค์การและการปฏิบัติต่อผู้มีส่วนได้เสีย ความรับผิดชอบนี้มิได้บังคับไว้ตามกฎหมาย ผู้บริหารองค์กรควรหาผลตอบแทน ด้วยการรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ ปฏิบัติตามกฎหมาย ดำเนินกิจการที่ถูกต้องชอบธรรม และหลีกเลี่ยงการกระทำที่เป็นอันตรายต่อสังคมควบคู่กับการดำเนินงานขององค์กร
ตอบลบจริยธรรมทางการจัดการเพื่อให้บุคลากรใช้เป็นแนวทางในการปฏิบัติงานถึงแม้ว่ามาตรฐานที่กำหนดขึ้นนี้จะไม่ใช่การแก้ไขปัญหาทางจริยธรรมที่เป็นสากลก็ตามแต่ถือเป็นวิธีการที่ช่วยให้บุคลากรสามารถตัดสินใจกับปัญหาทางจริยธรรมได้อย่างเหมาะสมและเข้าใจผลกระทบจากการปฏิบัติก่อนที่จะทำการตัดสินใจ
(วริศ เอี๊ยวชัยพร 070)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(นางสาว ณัฎฐา กมลศิลป์ 12590018)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
(นางสาวภัทราพร ผังรักษ์ 12590061)
ความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ตอบลบประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน (จิโรจ โชติศิริคุณวัฒน์ 12590009)
ตอบลบองค์กรที่ดำเนินกิจการโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรม จะได้รับผลกระทบทางลบจากทั้งสภาพแวดล้อมภายในและภายนอกในด้านสภาพแวดล้อมภายใน ส่งผลให้ระบบงานต่างๆขาดความเที่ยงตรง เกิดช่องว่าง นำไปสู่การทุจริตทำให้พนักงานผู้บริหารขาดขวัญกำลังใจในการทำงาน ในด้านสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี การทำงานโดยมีจริยธรรมและมีความรับผิดชอบต่อสังคมจึงมีความสำคัญทำให้องค์กรมีชื่อเสียงและได้รับความนิยม ทำให้มีจุดแข็งด้านเศรษฐกิจและสังคมสร้างความพึงพอใจแก่พนักงาน
(ปาลิตา มนัสปัญญากุล 12590049)
บริหารและกำกับดูแลกิจการที่ดี มีความรับผิดชอบต่อสังคมในองค์กรและสังคมส่วนรวม
ตอบลบบริหารและประกอบธุรกิจด้วยความเป็นธรรม เน้นความมีคุณภาพของสินค้าและบริการ
การบริหารงาน เคารพสิทธิของบุคคลและปฎิบัติต่อแรงงานอย่างเป็นธรรม
มีความรับผิดชอบต่อผู้บริโภค สินค้ามีคุณภาพ ปริมาณสินค้า และราคามาตรฐาน
มีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนและสังคม ทั้งการจัดกิจกรรมพัฒนาสังคมในองค์กรและการมีส่วนร่วมกับองค์กรภาครัฐหรือหน่วยงานอื่นๆ
การดูแลรักษาสิ่งแวดล้อม นำทรัพยากรมาใช้อย่างประหยัดและคุ้มค่า
การเผยเเพร่นวัตกรรมจากการดำเนินความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นการกระตุ้นให้คนสังคมส่วนร่วมเห็นความสำคัญในการร่วมกันรับผิดชอบต่อสังคมไปตามบทบาทหน้าที่ของตน
การจัดทำรายงานด้านสังคมและสิ่งเเวดล้อม เพื่อเป็นแบบอย่างแก่องค์กรต่างๆในการร่วมกันรับผิดชอบสังคม
(สุรีรัตน์ ศักดิ์ภิรมย์ 12590954)
องค์กรธุรกิจที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคมและขาดจริยธรรมย่อมส่งผลให้ลูกค้ามีความรู้สึกไม่ดีต่อองค์กร คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ทำให้ขาดบุคลากรคุณภาพ คู่แข่งสามารถนำจุดอ่อนมาโจมตี ผู้จำหน่ายวัตถุดิบไม่อยากมีส่วนร่วม ผู้บริหารที่ทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรมมักก่อให้เกิดปัญหาและความล้มเหลวทั้งต่อตนเอง องค์กร สังคม และประเทศชาติ
ตอบลบหากผู้บริหารองค์กรมีเป้าหมายเฉพาะการสร้างกำไรโดยมิได้คำนึงถึงสังคมและความมีจริยธรรม ท้ายที่สุดกำไรนั้นก็ไม่อาจสร้างความยั่งยืนให้กับองค์กร และอาจส่งผลย้อนกลับให้องค์กรล่มสลายในที่สุด
นายธรรศธรรม จำปาทอง 12590790
ตอบลบปัจจุบันเรื่องความรับผิดชอบต่อสังคมทางการจัดการได้ถูกหยิบยกขึ้นเป็นวาระการดำเนินงานที่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าการดำเนินธุรกิจ ซึ่งมีเป้าหมายในการมุ่งแสวงหากำไรและความมั่งคั่งให้แก่ผู้ถือหุ้นหรือเจ้าของกิจการ มีความสำคัญต่อการบริหารจัดการดังนี้
1.จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันและการสร้างผลกำไรที่ดีที่สุด
2. ปรับปรุงความสัมพันธ์และสร้างมุมมองใหม่ๆ กับผู้มีส่วนได้เสีย รวมถึงติดต่อสื่อสารกับผู้มีส่วนได้เสียที่แตกต่างกันได้ดีขึ้น
3. สร้างภาพลักษณ์และชื่อเสียงที่ดีรวมทั้งส่งเสริมให้ได้รับความไว้วางใจจากสาธารณชนเพิ่มขึ้น
4. ปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง เพื่อสร้างความน่าสนใจในการลงทุนมากขึ้น
5. ส่งเสริมให้เกิดการตัดสินใจเกี่ยวกับความคาดหวังของสังคมบนพื้นฐานของความเข้าใจที่ดีขึ้น
6. เพิ่มโอกาสแก้ไขและลดความเสี่ยงต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความ รับผิดชอบต่อสังคมและความเสี่ยงอื่นๆ
7. ใช้เป็นแนวทางป้องกันหรือลดความขัดแย้งเกี่ยวกับสินค้าหรือบริการที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้บริโภค
8. สร้างความภักดีการมีส่วนร่วมและขวัญกำลังใจ รวมถึงความปลอดภัยและสุขอนามัยที่ดีให้กับพนักงานและผู้มีส่วนได้เสีย
9. ส่งผลในทางบวกต่อการสรรหา จูงใจและรักษาพนักงาน เป็นการเพิ่มขีดความสามารถด้านทรัพยากรบุคคล
(วิลาสินี เกตุแก้ว 12590073)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญที่องค์การต้องนำพิจารณานั้นทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้นองค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคมจึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงินถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม
ตอบลบการดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อมก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อมไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่ายโดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืมเรื่องจริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษีการแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า
(พงศธร ศิริสมบูรณ์ 12590052)
ตอบลบความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นเครื่องมือในการกำหนดกลยุทธ์ที่จำเป็นในทุกกระบวนการของการประกอบกิจการ ทั้งภาคธุรกิจหรือกิจการที่มิใช่ภาคธุรกิจ ให้มีความรับผิดชอบต่อสังคมได้ชัดเจนและละเอียดมากขึ้น ทำให้เป็นประโยชน์ทั้งต่อกิจการโดยตรงและต่อสังคม กระบวนการทางธุรกิจหรือกิจกรรมที่จัดทำ ขึ้นภายใต้กลยุทธ์ของกิจการ ต้องมีลักษณะเป็นความรับผิดชอบต่อสังคมและเป็นไปในทิศทางของการสร้างมูลค่าเพิ่มแก่กิจการ (Value Creation) เพราะจะเป็น
ประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและผู้มีส่วนได้เสียไปพร้อมๆ กัน เช่น การสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าและบริการ ด้วยการกำหนดให้ลูกค้าเป็นศูนย์กลางโดยให้ลูกค้ามีส่วนแสดงความคิดเห็น และมีส่วนร่วมออกแบบผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับความต้องการที่คำ นึงถึงสิ่งแวดล้อม ซึ่งจะก่อให้เกิด
นวัตกรรมสินค้าใหม่ๆ ที่ผู้มีส่วนได้เสียได้รับประโยชน์ร่วมกัน และเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน เพิ่มผลิตภาพ (Productivity) และยังเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับผู้มีส่วนได้เสีย ทำ ให้กิจการสามารถเจริญเติบโตได้อย่างยั่งยืน
(ชุติกาญจน์ ปานดารา 12590016)
ความรับผิดชอบต่อสังคมและจริยธรรมทางการจัดการเป็นพื้นฐานที่จำเป็นอย่างยิ่งในการทำงาน หากผู้บริหารทำงานโดยขาดความรับผิดชอบต่อสังคมหรือขาดจริยธรรม มักจพก่อให้เกิดปัญหา และความล้มเหลวต่อตนเอง องค์กร และสังคมได้ การทำงานภายในองค์กรจะขาดความเที่ยงตรง รวนเร เกิดช่องว่างที่นำไปสู่การทุจริต ส่วนสภาพแวดล้อมภายนอก องค์กรจะขาดความน่าเชื่อถือและไว้ใจจากลูกค้า คนภายนอกไม่อยากมีส่วนร่วมกับองค์กร ดังนั้นผู้บริหารจุงต้องเห็นความสำคัญในการมีความรับผิดชอบต่อสังคมและมีจริยธรรมทางการจัดการ
ตอบลบ(อัษฎาวุธ เขตเจริญ 12590106)
ผู้บริหารควรรับทราบความรับผิดชอบต่อสังคมระดับต่าง ๆ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ระดับต้นอันเป็นความรับผิดชอบทางเศรษฐกิจ และเพิ่มระดับสูงขึ้นเป็นความรับผิดชอบต่อกฎหมาย ความรับผิดชอบระดับจริยธรรม และความรับผิดโดยสมัครใจ เพื่อที่จะเป็นพื้นฐานในการกำหนดความรับผิดชอบของตนเองและขององค์กรต่อไป เมื่อผู้บริหารศึกษาประเด็นด้านความรับผิดชอบต่อสังคมจนเข้าใจถ่องแท้แล้ว จึงสามารถปฎิบัติเพื่อนำองค์กรไปสู่ความเป็นเลิศทางการบริหารจัดการที่รับผิดชอบต่อสังคม
ตอบลบ(นางสาวศศิประภา ผาดศรี 12590075)
การที่ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การธุรกิจได้กลายมาเป็นประเด็นสำคัญ ที่องค์การต้องนำมาพิจารณา ทั้งนี้เพราะว่าความรู้สึกนึกคิดของคนในสังคมมีส่วนผลักดันให้ขอบเขตความรับผิดชอบต่อสังคมได้ขยายตัวออกไป ดังนั้น องค์การที่จะดำรงอยู่ในสังคม จึงต้องปกป้องและพัฒนาสังคมควบคู่กันกับการบรรลุเป้าหมายทางการเงิน ถ้าองค์การปราศจากความรับผิดชอบต่อสังคมแล้วในระยะยาวกิจการนั้น ๆ จะได้รับการปฏิเสธจากสังคม ดังนั้น ผู้บริหารจึงต้องใช้ความพยายาม เพื่อแสวงหาผลกำไรปฏิบัติตามกฎหมายที่ได้แสดงถึงระดับความรับผิดชอบต่อสังคม
ตอบลบความสำคัญต่อองค์กรของการจัดการด้านจริยธรรม
การดำเนินธุรกิจใดก็ตามพฤติกรรมการหลอกลวง ฉ้อฉล การล้วงความลับทางการค้าและอื่น ๆ ไม่ได้เกิดแต่เฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่เท่านั้น องค์กรขนาดย่อม ก็มีปัญหาเหมือนกันจริยธรรมทางธุรกิจเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อนซับซ้อน มีผลต่อความน่าเชื่อถือของกิจการ การดำรงไว้ซึ่งกิจกรรมของธุรกิจขนาดย่อม ไม่ใช่สิ่งที่พึงปฏิบัติได้โดยง่าย โดยเฉพาะในช่วงที่กิจการต้องเผชิญกับการแข่งขันปัญหาทางการเงินจนบางครั้งผู้ประกอบการอาจลืม เรื่อง จริยธรรมแสวงหาผลประโยชน์เฉพาะหน้าไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่เลี่ยงภาษี การแสดงงบการเงินเท็จเพื่อที่ขอกู้เงินกับสถาบันการเงินและเจ้าหนี้ การบิดเบือนข้อเท็จจริงกับลูกค้า เป็นต้น
(นางสาวอรวี ศรีวิโน 12590103)